Ciche, nocne uliczki Paryża położone w pobliżu miejsca zamieszkania Lary. Wąskie przejścia biegną pomiędzy kamienicami, podwórkami i niewielkimi placami, a część zabudowy została zamknięta lub opuszczona. Wśród miejskiej przestrzeni znajdują się schody, zaułki i wejścia prowadzące do kolejnych części dzielnicy, a charakterystycznym elementem są wysokie, zwarte kamienice typowe dla paryskiej zabudowy.
Opuszczony budynek mieszkalny znajdujący się w jednej z paryskich dzielnic. Wnętrza obejmują klatki schodowe, korytarze, mieszkania i pomieszczenia gospodarcze, których wyposażenie jest w dużej części zniszczone lub pozostawione bez opieki. Budynek jest połączony z sąsiednimi przestrzeniami poprzez przejścia i otwarte fragmenty konstrukcji, a jego stan wyraźnie odróżnia go od zamieszkanej części miasta.
Dachy przemysłowej części Paryża tworzące ciąg wysoko położonych przejść pomiędzy budynkami. Wokół znajdują się kominy, metalowe konstrukcje, wentylatory, przewody oraz elementy technicznego wyposażenia dachów. Pomiędzy poszczególnymi budynkami występują wąskie przejścia i niższe poziomy, a wysokość lokacji pozwala spojrzeć na zabudowę miasta z góry.
Mieszkanie Margot Carvier urządzone w klasycznym paryskim stylu, z pokojami wypełnionymi meblami, książkami i przedmiotami związanymi z archeologią. Wnętrze obejmuje część mieszkalną oraz gabinet, w którym przechowywane są materiały dotyczące badań i historii. Kameralny charakter mieszkania wyraźnie kontrastuje z opuszczonymi i przemysłowymi przestrzeniami odwiedzanymi wcześniej.
Zaniedbana dzielnica Paryża z wąskimi ulicami, kamienicami, podwórkami i niewielkimi lokalami usługowymi. Wśród miejskiej zabudowy znajdują się zaułki, bramy, schody oraz przejścia prowadzące do sąsiednich części dzielnicy. Okolica jest zamieszkana, lecz sprawia wrażenie podupadłej, a jej przestrzeń łączy zwykłą zabudowę mieszkalną z miejscami związanymi z działalnością przestępczą.
Niewielki paryski lombard wypełniony rozmaitymi przedmiotami, meblami i wyposażeniem sklepowym. Główna część lokacji obejmuje wnętrze sklepu oraz zaplecze, natomiast dalsza droga prowadzi przez bardziej zamknięte i techniczne fragmenty budynku. Lokalizacja zachowuje charakter typowego miejskiego zakładu usługowego, choć jego wnętrza kryją przejście do dalszych podziemi.
Niewielki sklep zielarski przy Rue de Piolet, urządzony w stylu chińskiej apteki. W środku znajdują się półki, pojemniki z ziołami, naczynia oraz waga używana do przygotowywania leczniczych mieszanek. Sklep prowadzi zielarz, który sprzedaje Larze środki lecznicze i udziela jej informacji dotyczących Boucharda.
Niewielka paryska kawiarnia znajdująca się przy Place d'Arcade. Lokal obejmuje główną salę z stolikami i barem oraz wejście od strony ulicy. Właścicielem kawiarni jest Pierre, były barman z klubu Serpent Rouge, który może pomóc Larze w odnalezieniu Boucharda.
Opuszczony klub nocny w Paryżu, obejmujący główną salę, zaplecze, pomieszczenia techniczne i podziemne przejścia. Wnętrza zachowały elementy wyposażenia typowe dla lokalu rozrywkowego, choć większość przestrzeni jest zniszczona i pozbawiona obsługi. Poza salą klubową znajdują się tutaj również bardziej ukryte pomieszczenia, które łączą obiekt z podziemiami miasta.
Zabytkowy paryski kościół wraz z przylegającymi pomieszczeniami i otaczającym go terenem. Wnętrze obejmuje nawę, boczne przejścia, schody oraz pomieszczenia znajdujące się w mniej dostępnych częściach budynku. Kamienna architektura, wysokie sklepienia i religijne wyposażenie tworzą przestrzeń wyraźnie różniącą się od świeckiej zabudowy sąsiednich dzielnic.
Stary paryski cmentarz otoczony kamiennym murem, z licznymi nagrobkami, grobowcami i alejkami prowadzącymi pomiędzy mogiłami. W centralnej części znajdują się większe grobowce i kamienne konstrukcje, a całość porasta gęsta roślinność. Cmentarz zachowuje charakter zamkniętej, historycznej nekropolii położonej wśród miejskiej zabudowy.
Ukryta kryjówka Boucharda znajdująca się w podziemiach Paryża. Wąskie korytarze, kamienne ściany, małe pomieszczenia i przejścia prowadzą przez miejsce wykorzystywane jako zaplecze dla działalności przestępczej. Surowe wnętrza są częściowo urządzone, lecz zachowują charakter ukrytej przestrzeni oddzielonej od ulic znajdujących się powyżej.
Rozbudowany system kanałów burzowych znajdujących się pod Paryżem w rejonie Luwru. Wąskie betonowe i kamienne korytarze prowadzą przez zalane fragmenty podziemi, zbiorniki oraz większe komory techniczne. Przestrzeń jest pozbawiona dekoracji i podporządkowana funkcji odprowadzania wody, a część przejść biegnie bezpośrednio pod ulicami miasta.
Podziemne i zamknięte części kompleksu Luwru, obejmujące galerie, pomieszczenia wystawowe oraz zaplecze muzealne. Wnętrza wypełniają obrazy, rzeźby i elementy klasycznej architektury, a kolejne sale połączone są korytarzami i schodami. Część budynku jest niedostępna dla zwiedzających, dzięki czemu można zobaczyć również techniczne i zamknięte obszary muzeum.
Rozległe stanowisko archeologiczne znajdujące się pod Luwrem w Paryżu, obejmujące otwartą strefę wykopalisk oraz tymczasowe zaplecze badawcze. Na powierzchni wykopu znajdują się skalne ściany, drewniane pomosty, rusztowania, drabiny i głębokie szyby prowadzące do niższych partii stanowiska. Wokół rozmieszczono niewielkie budynki i namioty ekspedycji, a w jednej z części znajduje się pomieszczenie z dużym urządzeniem rentgenowskim. W głębi wykopu zachowały się starożytne struktury oraz mechanizm z symbolami prowadzący do "Tomb of Ancients".
Podziemny grobowiec ukryty pod Paryżem, którego wnętrza zostały wykute w skale. Korytarze prowadzą przez komory grobowe, kamienne schody i większe sale ozdobione pozostałościami dawnej architektury. Miejsce jest całkowicie odizolowane od współczesnego miasta i zachowało charakter starożytnej nekropolii.
Rozległy podziemny kompleks złożony z centralnej sali oraz czterech pomieszczeń związanych z porami roku. Każda z części posiada własny charakter i odmienną architekturę, a centralną przestrzeń otaczają przejścia prowadzące do kolejnych komnat. Wnętrza łączą elementy architektury sakralnej z mechanizmami i zagadkami związanymi z czterema porami roku.
Podziemna komnata poświęcona Neptunowi, której przestrzeń została zdominowana przez wodę. Kamienne pomieszczenia, baseny, kanały i dekoracje związane z rzymskim bogiem mórz tworzą zamknięty kompleks pod powierzchnią Paryża. Woda jest tutaj głównym elementem architektury i prowadzi przez kolejne części sali.
Podziemny kompleks pełen skalnych przejść i pomieszczeń związanych z żywiołem ognia. Kamienne korytarze prowadzą przez rozpadliny i komnaty, w których rozmieszczono elementy architektury oraz zabezpieczenia. Otoczenie jest surowe i pozbawione jakichkolwiek śladów współczesnego Paryża.
Rozległe podziemia związane z kultem ognia, złożone z wysokich kamiennych komnat, przejść i platform. W centrum poszczególnych przestrzeni znajdują się elementy związane z ogniem, a otoczenie uzupełniają kolumny, schody i starożytne konstrukcje. Całość zachowuje charakter ukrytego sanktuarium znajdującego się głęboko pod miastem.
Podziemne sanktuarium poświęcone Hadesowi, w którym dominuje mroczna, kamienna architektura. Wysokie komnaty, schody, kolumny i głębokie przestrzenie tworzą rozbudowany kompleks ukryty pod powierzchnią miasta. Lokacja wykorzystuje również elementy związane z ogniem i śmiercią, podkreślając charakter miejsca poświęconego władcy podziemi.
Uszkodzone i opanowane przez przeciwników części Luwru. Galerie oraz korytarze zostały przekształcone w strefę walki, a pomiędzy dziełami sztuki i muzealną zabudową znajdują się barykady, zniszczone elementy wyposażenia oraz przejścia prowadzące przez kolejne pomieszczenia. W wielu miejscach widoczne są skutki wcześniejszych starć.
Prywatne mieszkanie Wernera von Croya, urządzone jako przestrzeń mieszkalna i miejsce pracy. W pomieszczeniach znajdują się meble, książki, dokumenty oraz przedmioty związane z jego działalnością archeologiczną. Układ lokacji pozwala zajrzeć do prywatnego otoczenia badacza i zobaczyć miejsce, które wcześniej było znane jedynie z relacji fabularnych.
Plac w Pradze otoczony miejską zabudową, na którym znajduje się mieszkanie Mathiasa Vasileya zabezpieczone przez policję po jego zabójstwie. Wokół budynku rozstawiono taśmy policyjne, a na ulicach i w zaułkach znajdują się funkcjonariusze oraz policyjny pies. Pod samym budynkiem znajduje się zejście do piwnicznych pomieszczeń, które łączą się z ukrytymi przestrzeniami pod kamienicą. W lokacji Lara odwiedza również mieszkanie Vasileya, gdzie odnajduje ślady związane ze sprawą Monstrum i zdobywa ostatni fragment Obscura Engraving.
Rozległy kompleks należący do zakonu Strahov, obejmujący monumentalne mury, dziedzińce, korytarze i zamknięte pomieszczenia. Wnętrza łączą elementy religijnej architektury z nowoczesnym zapleczem organizacji, a na terenie kompleksu znajdują się również laboratoria i pomieszczenia techniczne. Wysokie mury oraz zamknięty charakter obiektu sprawiają, że całość przypomina odizolowaną twierdzę.
Nowoczesne laboratorium badawcze należące do Strahov. Sterylne pomieszczenia, szklane ściany, korytarze i zamknięte sale laboratoryjne tworzą przestrzeń wyraźnie różniącą się od zabytkowej architektury kompleksu. Wewnątrz znajdują się stanowiska badawcze, zbiorniki oraz urządzenia wykorzystywane do prowadzenia eksperymentów biologicznych.
Zamknięta placówka medyczna znajdująca się w obrębie kompleksu Strahov. Wnętrza obejmują korytarze, sale pacjentów, pomieszczenia medyczne i zamknięte strefy przeznaczone do badań. Surowe, przemysłowe wykończenie oraz ograniczony dostęp do poszczególnych części podkreślają odizolowany charakter placówki.
Silnie zabezpieczona część kompleksu przeznaczona do przetrzymywania najbardziej niebezpiecznych obiektów i prowadzenia eksperymentów. Przestrzeń tworzą grube ściany, zamykane pomieszczenia, korytarze techniczne oraz stanowiska laboratoryjne. Wiele przejść jest oddzielonych drzwiami bezpieczeństwa i systemami kontroli dostępu, co wyraźnie odróżnia tę strefę od pozostałych części Strahov.
Podziemna część laboratorium Strahov poświęcona badaniom organizmów wodnych. Wśród technicznych pomieszczeń znajdują się duże zbiorniki, kanały, urządzenia laboratoryjne oraz zalane fragmenty kompleksu. Szklane powierzchnie i metalowe konstrukcje tworzą nowoczesne środowisko badawcze, którego część została zajęta przez wodę i eksperymentalne organizmy.
Ukryte pomieszczenie Strahov przeznaczone do przechowywania cennych przedmiotów i artefaktów. Wnętrze przypomina prywatną kolekcję, z eksponatami rozmieszczonymi wśród kamiennych ścian, gablot i architektonicznych elementów dawnej budowli. Lokacja łączy charakter muzealnego magazynu z zabezpieczonym pomieszczeniem należącym do tajnej organizacji.
Podziemna przestrzeń kompleksu Strahov, w której Lara trafia do rozległej komnaty o skalnych ścianach i technicznym zapleczu. Naturalne jaskinie sąsiadują tutaj z elementami laboratorium, tworząc miejsce przygotowane do eksperymentów i przetrzymywania niebezpiecznych stworzeń. W centrum znajduje się duża przestrzeń wykorzystywana podczas finałowego starcia.
Ukryta pod Paryżem część kompleksu Strahov, w której naturalne jaskinie i starożytne konstrukcje łączą się z pozostałościami działalności zakonu. Skaliste przejścia prowadzą przez większe komnaty, a wśród nich zachowały się elementy dawnej architektury i miejsca związane z tajemnicami organizacji. Lokacja stanowi przejście od nowoczesnego zaplecza Strahov do znacznie starszych podziemi.
Ukryte laboratorium Eckhardta znajdujące się głęboko pod kompleksem w Pradze. Do właściwego laboratorium prowadzi skalny korytarz zabezpieczony ostrzami oraz rozpadliną z lawą. Główne pomieszczenie składa się z kilku poziomów drewnianych platform, schodów, konstrukcji alchemicznych oraz klatek zawieszonych nad zbiornikami z niebezpieczną cieczą. W dalszej części znajduje się osobna komnata z okrągłym zbiornikiem, w którym ukryto Periapt Shard.
