Opis: Rodowa posiadłość Lary położona na rozległym terenie otoczonym ogrodami i zielenią. Centralnym punktem jest okazała rezydencja z licznymi pokojami, korytarzami i reprezentacyjnymi wnętrzami, w których znajdują się pamiątki rodzinne, dzieła sztuki oraz przedmioty związane z archeologią. Posiadłość jest prywatną przestrzenią bohaterki, miejscem przechowywania jej kolekcji oraz bazą, z której wyrusza na kolejne wyprawy. Integralną częścią posiadłości są również otaczające ją tereny, obejmujące ogrody, dziedzińce i dodatkowe zabudowania.
Opis: Górzysty odcinek Wielkiego Muru Chińskiego otoczony stromymi zboczami, skalnymi przepaściami i gęstą roślinnością. Zabudowa obronna obejmuje wieże strażnicze, bramy, schody oraz fragmenty murów biegnących wzdłuż nierównego terenu. W niższych partiach znajdują się jaskinie, wodospady i naturalne przejścia, a część trasy prowadzi przez stare konstrukcje zabezpieczające dostęp do dalszych obszarów. Całość łączy monumentalną budowlę z dzikim, górskim krajobrazem Chin.
Opis: Malownicza część Wenecji złożona z wąskich uliczek, dziedzińców, kanałów i otoczonych murami posesji. Nad wodą znajdują się niewielkie przystanie, drewniane pomosty oraz budynki mieszkalne, a dalszą drogę otwierają bramy i przejścia prowadzące pomiędzy kolejnymi częściami miasta. Charakter lokacji tworzą przede wszystkim ciasna zabudowa, sieć kanałów i charakterystyczna wenecka architektura, uzupełniona o wnętrza budynków oraz większe prywatne posesje.
Opis: Ukryta wśród weneckiej zabudowy posiadłość należąca do Bartolego, obejmująca dziedzińce, ogrody, kanały i wnętrza kolejnych budynków. Zewnętrzna część jest połączona systemem murów, bram i przejść, a od strony wody znajdują się pomosty oraz miejsca, z których można dostać się do sąsiednich zabudowań. W głębi posiadłości pojawiają się bardziej zamknięte pomieszczenia, magazyny i przejścia prowadzące w stronę kolejnej części Wenecji.
Opis: Opuszczony budynek opery składający się z dużej widowni, sceny, balkonów oraz rozbudowanego zaplecza. Kolejne partie obiektu prowadzą przez garderoby, korytarze, pomieszczenia techniczne i niższe poziomy, gdzie zachowały się elementy infrastruktury scenicznej. W budynku znajdują się również zalane części podziemi oraz przestrzenie magazynowe, a zniszczone wnętrza pozwalają zajrzeć zarówno na główną scenę, jak i w miejsca normalnie niedostępne dla widzów.
Opis: Rozbudowana platforma wiertnicza położona na otwartym morzu, złożona z metalowych pomostów, kontenerów, pomieszczeń technicznych i przemysłowej infrastruktury. Poszczególne poziomy łączą drabiny, schody i wąskie przejścia prowadzące pomiędzy zapleczem pracowniczym a zewnętrznymi częściami platformy. Wśród urządzeń i stalowych konstrukcji znajdują się także obszary mieszkalne oraz miejsca przeznaczone do obsługi platformy, tworzące surowe środowisko całkowicie odmienne od wcześniejszych ulic Wenecji.
Opis: Podwodna część platformy wraz z otaczającym ją fragmentem dna morskiego. Metalowe konstrukcje schodzą głęboko pod powierzchnię wody, a pomiędzy nimi znajdują się wraki, zatopione elementy infrastruktury oraz przejścia prowadzące do kolejnych części kompleksu. W miarę oddalania się od platformy pojawiają się naturalne formacje skalne i podwodne tunele, przez które można dostać się w kierunku wraku Maria Doria.
Opis: Głębinowy obszar otwartego morza, w którym znajdują się pozostałości rozbitego statku oraz podwodne formacje skalne. Większość lokacji znajduje się pod powierzchnią wody, a droga prowadzi przez zatopione konstrukcje, szczeliny w skałach i miejsca, w których można znaleźć wejścia do wnętrza wraku. Mętna woda, ograniczona widoczność i brak stałego punktu odniesienia sprawiają, że przestrzeń ma zupełnie inny charakter niż wcześniejsze części morskiej przygody.
Opis: Wnętrze ogromnego statku Maria Doria, który spoczywa na dnie morza w pozycji przechylonej na bok. Korytarze, kabiny, magazyny i pomieszczenia techniczne są częściowo zalane, a wyposażenie statku zostało przemieszczone przez katastrofę. Wiele miejsc zachowało jednak swój pierwotny charakter, dzięki czemu można rozpoznać dawne części pasażerskie i użytkowe jednostki. Przechylone pokłady, zatopione pomieszczenia i porozrzucane elementy wyposażenia tworzą labirynt pozostałości po katastrofie.
Opis: Dalsze wnętrza wraku Maria Doria obejmujące przede wszystkim pomieszczenia przeznaczone dla załogi i pasażerów. Wśród przechylonych korytarzy znajdują się kabiny, większe sale, zaplecze kuchenne oraz pomieszczenia gospodarcze, a część statku pozostaje zalana wodą. Zniszczenia są tu jeszcze bardziej widoczne, ponieważ wyposażenie zostało wyrwane ze swoich miejsc, a fragmenty konstrukcji utrudniają rozpoznanie pierwotnego układu pomieszczeń.
Opis: Zewnętrzne partie wraku Maria Doria obejmujące pokłady statku, nadbudówki, łodzie ratunkowe oraz pozostałości wyposażenia pokładowego. Zniszczona konstrukcja jednostki otwiera się na otwarte morze, a pomiędzy jej częściami znajdują się przejścia prowadzące do wnętrza statku. W dalszej części pojawiają się większe przestrzenie związane z górnymi pokładami oraz miejsca, w których można dostrzec skaliste dno i otaczające wrak wody.
Opis: Górska dolina u podnóża Tybetu, pokryta śniegiem i otoczona wysokimi, skalistymi zboczami. Przez dolinę przepływa rwąca rzeka, a jej brzegi łączą drewniane mosty, ścieżki i niewielkie zabudowania. Wśród gór znajdują się jaskinie oraz naturalne przejścia, natomiast w oddali można dostrzec zabudowania klasztoru. Surowy krajobraz tworzą przede wszystkim śnieżne zbocza, skały, woda i drewniana infrastruktura przystosowana do górskiego terenu.
Opis: Rozbudowany tybetański klasztor otoczony murami i położony wśród zaśnieżonych gór. W jego obrębie znajdują się dziedzińce, schody, sale modlitewne, pomieszczenia mieszkalne oraz większe budynki połączone ze sobą przejściami. Charakterystycznym elementem są liczne tybetańskie dekoracje, posągi i symbole religijne obecne zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz zabudowań. Część klasztoru prowadzi również do niższych pomieszczeń i ukrytych przejść znajdujących się pod główną zabudową.
Opis: Rozległe podziemia znajdujące się pod tybetańskim kompleksem, wypełnione wąskimi tunelami, schodami, komorami grobowymi i ukrytymi przejściami. W wielu miejscach zachowały się kamienne sarkofagi, posągi oraz elementy dawnej architektury związanej z pochówkami. Droga prowadzi coraz głębiej pod ziemię, a naturalne jaskinie przeplatają się z pomieszczeniami celowo wykutymi i przystosowanymi do przechowywania grobowców oraz przedmiotów związanych z Talionem.
Opis: Samotna lodowa budowla ukryta wśród tybetańskich gór, otoczona rozległymi jaskiniami i pokrytymi śniegiem skałami. Wnętrza tworzą lodowe tunele, wysokie komnaty i przestrzenie zbudowane z bloków lodu, a wśród nich znajdują się elementy przypominające architekturę pałacową. W niektórych miejscach naturalne groty łączą się z wykonanymi przez człowieka konstrukcjami, tworząc niezwykłe połączenie lodowego krajobrazu i dawnej zabudowy.
Opis: Ukryty wśród chińskich gór kompleks świątynny poświęcony Xian, którego wnętrza rozciągają się na wielu poziomach. Wysokie sale, posągi, schody, mosty i liczne pułapki zostały rozmieszczone pomiędzy skalnymi przepaściami, podziemnymi komnatami i miejscami wypełnionymi wodą. W głębszych partiach pojawiają się także obszary związane z wulkanicznym charakterem wnętrza, w tym rozpadliny i płynąca lawa. Całość łączy tradycyjną chińską architekturę z niezwykle niebezpiecznym, skalnym otoczeniem.
Opis: Niezwykła kraina zawieszonych w powietrzu skalnych wysp, pozbawiona typowego dla wcześniejszych lokacji naturalnego krajobrazu. Poszczególne fragmenty terenu tworzą wysokie, nieregularne skały połączone przejściami, pomiędzy którymi znajdują się elementy chińskiej architektury, posągi i budowle. Pod powierzchnią wysp rozciąga się pustka, przez co przestrzeń sprawia wrażenie oderwanej od świata i praw fizyki znanych z wcześniejszych etapów.
Opis: Ukryta komnata znajdująca się w najgłębszej części świątyni, zdominowana przez ogromny posąg smoka i otaczające go skalne wnętrze. Przestrzeń jest znacznie bardziej zamknięta niż wcześniejsze partie Temple of Xian, a jej układ skupia się wokół centralnej sali oraz otaczających ją przejść. W centrum znajduje się miejsce związane z legendarnym smokiem, którego obecność nadaje finałowej lokacji całkowicie odmienny charakter od poprzednich chińskich ruin.
Opis: Posiadłość Croftów nocą, obejmująca wnętrza rezydencji oraz otaczający ją ogród i teren posiadłości. Znane z wcześniejszych części domu pomieszczenia zostały wykorzystane jako przestrzeń finałowego etapu, a spokojny charakter rezydencji zostaje zastąpiony atmosferą nocnego zagrożenia. Na zewnątrz znajdują się ogrody, ścieżki i zabudowania posiadłości, natomiast wewnątrz można zobaczyć charakterystyczne pokoje i korytarze Croft Manor.
