Ewolucja wizerunku Lary na przestrzeni ostatnich dekad to fascynujący temat dla każdego, kto śledzi losy tej serii od samego początku. Zapowiedź nowej odsłony, która ma za zadanie połączyć dotychczasowe, skrajnie różne ery z jej życia, skłania do zastanowienia się nad tym, dlaczego niektóre decyzje scenarzystów budziły w fanach tak duży opór. Przez lata obserwowaliśmy proces, w którym amerykańskie studio Crystal Dynamics stworzyło słabą i bezradną wersję bohaterki, co nie miało żadnych podstaw ani przesłanek w jej wcześniejszej historii. Twórcy niefortunnie spróbowali przemycić do gry własną mentalność opartą na haśle od zera do bohatera. Choć takie schematy sprawdzają się w tamtejszym kinie akcji, na rynkach światowych takie podejście okazało się zbyt trywialne i zwyczajnie nie pasowało do brytyjskiej archeolog, której charakter nigdy wcześniej nie opierał się na dwóch tak skrajnych biegunach.
Warto też pamiętać, że młody wiek bohaterki wcale nie musiał oznaczać emocjonalnego zagubienia, co udowodniła między innymi czwarta i piąta odsłona serii, gdzie nastoletnia Lara wykazywała się rozwagą, ambicją oraz sprytem. Nowi twórcy zrezygnowali jednak z tej wyrazistej i pewnej siebie formuły na rzecz własnej wizji, w której dominowało ciągłe przygnębienie oraz niezgrabne przeskoki między słabością a nagłymi przejawami wielkiej siły. Taka konstrukcja opowieści szybko stała się nużąca i dołująca, bo wielu graczy w swoim codziennym życiu miało wystarczająco dużo problemów i nie szukało identycznego ciężaru w ramach rozrywki. Poza tym koncepcja wiecznie cierpiącej Croft nie pasowała do znanej wcześniej ikony, więc ponury klimat szybko zaczął przytłaczać inne aspekty przygody.
Na szczęście ten melancholijny ton ulegał stopniowemu rozmyciu w kolejnych odsłonach, będących następstwem reakcji społeczności. O ile pierwsza gra z nowej serii mocno eksponowała traumę, o tyle w następnej opowieści Lara zyskała już znacznie więcej pewności siebie, by w finale tej drogi niemal całkowicie zdominować otaczające ją zagrożenia. Ta zmiana charakteru na przestrzeni trzech części była powolnym procesem wyjścia z błędnej koncepcji wymyślonej przez twórców, który krok po kroku przybliżał bohaterkę do jej prawdziwego wizerunku. Narzekający fani słusznie sprzeciwiali się tak mocnemu skupianiu na niemających sensu cechach, co ostatecznie zmusiło dewelopera gry do wycofywania się ze swoich niefortunnych pomysłów.
Patrząc na te wszystkie zmiany w trylogii, można odnieść wrażenie, że nadchodząca wielkimi krokami nowa przygoda zmierza we właściwym kierunku, czyli do pełnego powrotu Lary, jaką znaliśmy z klasyków. Zapowiedziany remake ma szansę całkowicie wyciągnąć bohaterkę z dawnego emocjonalnego rozchwiania i przywrócić postać taką, jaką od samego początku powinna być. Nowe oblicze panny Croft na zwiastunach zapowiada dojrzałą i doświadczoną kobietę, która nie jest już tak wewnętrznie niespójna, jak na początku swojej drogi, gdy dotarła na Yamatai. Producent, widząc znużenie dotychczasową formułą, w końcu zrozumiał, że fani oczekiwali archeolożki z pasją i uśmiechem, a nie niestabilnej nastolatki z zapędem do bycia przygnębioną wersją Rambo. Powrót do charyzmy i niezależności wydaje się więc jak najbardziej pożądanym kierunkiem.
Pewność siebie i emocjonalna siła bohaterki otworzą też zupełnie nowe możliwości w prowadzeniu opowieści i budowaniu klimatu. Bardziej przystępniejszy charakter Lary pozwoli na ponowne wprowadzenie do scenariusza sytuacyjnego humoru, dystansu oraz inteligentnego sarkazmu, które od zawsze stanowiły fundament tożsamości tej serii. Te drobne akcenty sprawią, że wszelkie odczucia związane z grą staną się znacznie cieplejsze, a sam kontakt z protagonistką będzie budził podziw i sympatię, zamiast współczucia. To wpłynie także na samo poznawanie świata gry, bo o wiele przyjemniej jest przebywać z osobą kompetentną i pogodną, a nie kimś kto wewnętrznie był młodym wrakiem człowieka.
Podsumowując ten wieloletni cykl przemian, łatwo zrozumieć, dlaczego perspektywa powrotu do pierwotnej tożsamości Lary wywołuje u fanów tak duży zachwyt i nadzieje. Nowa odsłona serii, która ukaże się w przyszłym roku, stanie przed szansą udowodnienia, że dojrzałość bohaterki nie musi mierzyć się stopniem jej straumatyzowania, lecz zdolnością do inspirowania i niesienia czystej, przygodowej eskapady. Rezygnacja z przytłaczającej narracji to nie jest krok wstecz, ale wyciągnięcie wniosków z błędów przeszłości i odejście od niefortunnych, amerykańskich schematów. Pozwolenie Larze na bycie silną, błyskotliwą, europejską kobietą da graczom dokładnie to, czego oczekiwali.
