Praktycznie każda wielka postać w historii, literaturze czy popkulturze przechodzi przez proces kształtowania, w którym nieodłączną rolę odgrywają mentorzy. W przypadku Lary Croft ikonicznej poszukiwaczki przygód, taką rolę na początku jej podróży odegrał Werner von Croy - archeolog, wykładowca i badacz starożytnych cywilizacji. Ich relacja, początkowo pełna szacunku, stopniowo przekształciła się w konflikt interesów, który pozostawił trwały ślad w psychice Lary i ukształtował jej podejście do archeologii oraz własnej moralności.
Werner von Croy był dla młodej Lary pierwszym autorytetem w dziedzinie archeologii. Już jako nastolatka fascynowała się dawną historią i chętnie zgłębiała tajemnice przeszłości. Gdy więc nadarzyła się okazja, by dołączyć do ekspedycji prowadzonej przez uznanego badacza, nie wahała się ani chwili. Wyprawa do Kambodży, choć miała być dla niej cenną lekcją, szybko okazała się prawdziwą próbą charakteru. To tam po raz pierwszy zetknęła się z prawdziwymi niebezpieczeństwami i życiem odkrywcy - pułapkami, zdradą czy rywalizacją o bezcenne znaleziska. Z jednej strony, von Croy przekazał jej kluczową wiedzę i umiejętności, z drugiej jednak okazał się człowiekiem, dla którego cel często uświęcał środki.
Ich relacja ewoluowała w typowy sposób dla archetypicznego schematu czyli mistrz-uczeń. Początkowo Lara widziała w Wernerze inspirację, lecz wkrótce odkryła, że jego metody nie zawsze były zgodne z jej własnym kodeksem moralnym. Dla von Croya liczyła się przede wszystkim sława i dorobek naukowy, co niekiedy prowadziło go do nieetycznych, a czasami wręcz zbrodniczych decyzji. Z kolei Lara, kierując się własnymi bardziej troskliwymi zasadami, traktowała odkrywanie historii jako misję, a nie środek do osobistego wzbogacenia. Ich ścieżki rozeszły się w dramatycznych okolicznościach, jednak doświadczenia wyniesione z tej relacji sprawiły, że Lara stała się dzięki temu silniejsza i bardziej świadoma tego co robi.
Chociaż Werner von Croy i Lara Croft ostatecznie stanęli po przeciwnych stronach, jego wpływ na jej życie był nie do przecenienia. Dzięki niemu zdobyła pierwsze doświadczenie w terenie, nauczyła się przewidywać zagrożenia i podejmować kluczowe decyzje w ekstremalnych warunkach. Jednocześnie, jego moralna ambiwalencja stała się dla niej przestrogą, czym nie powinna się stać. W późniejszych latach, już jako niezależna poszukiwaczka przygód, Lara znalazła innego mentora - Conrada Rotha, który wspierał ją nie tylko jako badaczkę, ale i jako człowieka. To zestawienie dwóch skrajnie różnych postaci pokazało, jak ważne dla jej rozwoju było wyciąganie lekcji zarówno z dobrych, jak i złych doświadczeń.
Historia Lary Croft nie istniałaby w takiej formie, gdyby nie Werner von Croy. Jego rola w jej życiu dowodzi, że nawet najbardziej burzliwe relacje mogą być źródłem cennych lekcji. Choć ich drogi się rozeszły, a wzajemna lojalność została wystawiona na próbę, Werner na zawsze pozostanie jej pierwszym przewodnikiem w świecie archeologicznej nauki - zarówno jako wzór do naśladowania, jak i jako ostrzeżenie przed ślepą pogonią za bogactwem i chwałą.
