Decyzja kierownictwa Crystal Dynamics o całkowitym zarzuceniu dalszego rozwoju Foundation Engine i przeniesieniu przyszłości marki na technologię Unreal Engine 5 od firmy Epic Games to strategiczny zwrot, który redefiniuje cały proces produkcyjny. W obliczu jednoczesnego tworzenia dwóch potężnych projektów z segmentu AAA, jakimi są Legacy of Atlantis oraz zapowiedziany na kolejny rok Tomb Raider Catalyst, utrzymywanie i dostosowywanie własnego kodu do najnowszych bibliotek graficznych DirectX 12 Ultimate byłoby dla studia zbyt dużym obciążeniem finansowym i inżynieryjnym. Nowe środowisko zapewnia twórcom zoptymalizowany i ujednolicony zestaw narzędzi deweloperskich, co pozwala artystom na natychmiastowe skupienie się na projektowaniu rozgrywki, konstrukcji świata oraz kinematografii, zamiast marnować miesiące na pisanie od zera systemów kompilacji shaderów czy sterowników dla kart graficznych nowej generacji. Przejście na to rozwiązanie pozwala również na łatwiejszą rekrutację doświadczonych programistów, dla których środowisko Epic Games jest obecnie naturalnym standardem pracy w branży.
Technologiczne wejście nowej trylogii w erę fotorealizmu opiera się na dwóch rewolucyjnych i niezwykle zasobożernych systemach wbudowanych w architekturę Unreal Engine 5, którymi są Lumen oraz Nanite. Lumen to w pełni dynamiczny system globalnego oświetlenia i odbić lustrzanych, który całkowicie eliminuje potrzebę tradycyjnego i czasochłonnego procesu wypalania statycznych map świetlnych przez grafików. System ten w ułamku sekundy oblicza nieskończone odbicia promieni światła od powierzchni, co oznacza, że w ciemnych, zamkniętych grobowcach światło trzymanej przez Larę Croft pochodni będzie naturalnie barwić ściany i obiekty w zależności od koloru materiału, od którego się odbiło, reagując dynamicznie na każdą zmianę w geometrii otoczenia. Z kolei Nanite, czyli system wirtualnej geometrii mikropoligonów, pozwala artystom na bezpośrednie importowanie do silnika modeli o jakości filmowej, składających się z wielu milionów wielokątów, bez tradycyjnej optymalizacji polegającej na upraszczaniu obiektów do wersji low-poly. Dzięki temu skały, starożytne rzeźby, płaskorzeźby czy gęsta dżungla zachowują mikroskopijną szczegółowość tekstur i idealnie ostre krawędzie pod każdym kątem kamery, bez efektu doczytywania geometrii na oczach gracza.
Równoległe okiełznanie tak potężnego i wymagającego środowiska przy dwóch tak dużych produkcjach niesie za sobą jednak gigantyczne wyzwania inżynieryjne, związane z zarządzaniem pamięcią wideo i stabilnością kodu na różnych platformach. Nowe mechaniki strumieniowania danych w strukturze Unreal Engine 5 wymagają bezbłędnej optymalizacji alokacji pamięci RAM oraz ścisłej współpracy z szybkimi dyskami SSD za pomocą technologii DirectStorage, aby uniknąć problemów z przycięciami animacji podczas nagłego ładowania zasobów. Silnik ten posiada bardzo zaawansowany system Virtual Shadow Maps, który generuje cienie o niesamowitej rozdzielczości, jednak ich poprawne zbalansowanie na konsolach nowej generacji przy celu sześćdziesięciu klatek na sekundę wymaga głębokich modyfikacji w wewnętrznym kodzie renderowania. Właśnie na tym etapie kluczowego znaczenia nabiera zaangażowanie zewnętrznych, wyspecjalizowanych studiów wspierających, takich jak Electric Square, których jedynym zadaniem jest przejęcie od Crystal Dynamics technicznego ciężaru optymalizacji platformowej, integracji nowoczesnych upscalerów pokroju DLSS czy FSR oraz dopasowania zaawansowanych efektów cząsteczkowych na komputerach osobistych, co ma zagwarantować bezbłędną i stabilną premierę rynkową obu nadchodzących tytułów.
|
